از کیمیای مهر او (روایت زندگی قدسیه سرخه با آیت الله محمدرضا مهدوی کنی ره)

زندگی انسان‌های مؤثر همیشه جذاب و پر از نکات آموزنده است. زندگی آیت‌الله مهدوی کنی (ره) که فرازونشیب‌های زیادی داشته است از این قاعده مستثنی نیست. مردی که به‌جز فعالیت‌های علمی و فرهنگی اثرگذار، عرصه سیاست را هم پیموده و درنهایت در مقام علمی آرامش گرفته است و در همه این عرصه‌ها اخلاق‌مندی را به نمایش گذاشته است؛ اما کنار این مرد، زنی زیسته که بلد بوده چطور زندگی کند. همراهی قدسیه سرخهء و محمدرضا مهدوی کنی بستری را خلق کرده که تحمل سختی‌ها را به‌ازای شیرینیِ بودن در کنار هم آسان نموده است. زندگی طلبگی، نگرانی‌های مسیر مبارزه، دوری‌های ناشی از زندان و تبعید، خطرهای کار سیاسی، تنش حاصل از کار دانشگاهی و بیم فقدان در بیماری‌های جسمی، همه نشان از دلهره همیشگی در این زندگی دارد که مودت و رحمت بین این زوج چهره دیگری را بازنمایی کرده است. شاید در این مسیر انگیزه‌های مشترک و همدلی بیش از همه انرژی‌بخش بوده‌اند.

در این تصویرگری کوتاه از زندگی یک عالم دینی، شاهد نگاه بلند به زن و خانواده هستیم. که اگر این نبود، شرایط برای دختری کم‌سن و سال برای خوب زیستن و رشد و رضایت فراهم نمی‌شد؛ اما آن سوی این داستان را نباید نادیده گرفت؛ زنی هوشمند که برای ساختن یک زندگی با انگیزه‌های تعالی‌بخش از هیچ چیزی دریغ نمی‌کند و مدام به‌دنبال یافتن راهی است تا از کوچه‌های تنگ و گاه تاریکی که مسیر انتخاب شده برایشان رقم زده به سلامت عبور کنند و باز هم حس طراوت در این زندگی موج بزند. اوست که تدبیر می‌کند چطور خستگی را از تن مرد بگیرد و عشق بدون تکلف را جایگزین کند، و در ازای این محبت، حالا مرد است که با تعلیم گام‌به‌گام و به اندازه او، شیرینی رشد و توجه را تقدیم می‌کند.

دوگانه زن-مرد همیشه برای همه جذاب بوده و خلق زیبایی کرده است که روایت پیش‌رو نیز از آن مستثنا نیست. روایتی که سعی کرده بدون ورود به جزئیات خسته‌کننده اقدامات سیاسی یا علمی و حرفه‌ای، رخدادهای مهم این زندگی را در قالب روابط بین‌فردی با کاوش خاستگاه خانوادگی و اجتماعی به تصویر بکشد. آنچه در این روایت اهمیت دارد، قاب خاطره‌ای دلچسب است که از دغدغه فردی و خانوادگی عبور کرده و به تاریخ این سرزمین گره خورده است.

مطالعه صفحات آغازین کتاب