‍‍‍‍‍مدیریت استعدادها؛ چیستی، چرایی و چگونگی

مدیریت استعدادها

سرشناسه:گنجعلی، اسدالله، ۱۳۵۸
عنوان:مدیریت استعدادها؛ چیستی، چرایی و چگونگی
محل نشر: ناشر، سال نشر: تهران: دانشگاه امام صادق(ع)، ۱۳۹۶
مشخصات ظاهری: ۲۸۰ صفحه
شابک: ۲-۶۲۱-۲۱۴-۶۰۰-۹۷۸
موضوع: نیروی انسانی- موفقیت شغلی- قابلیت اجرایی- خلاقیت در کسب و کار

مدیریت نخبگان و شایسته‌سالاری مدیریت استعدادها

مدیریت نخبگان و شایسته‌سالاری مفاهیمی پر سابقه در ادبیات دانشگاهی و اداری کشور ما هستند. مطالعات فراوانی در زمینه ویژگی‌های نخبگان صورت گرفته است و شایسته‌سالاری موضوعی است که از زوایای مختلف به آن پرداخته شده است. با این حال، هنگامی که مدیریت استعدادها به عنوان یک فرآیند نوین مدیریت منابع انسانی مطرح شد، توجه کافی به آن در کشور صورت نگرفت. برخی از این عدم توجه، به ابهام در ماهیت این فرآیند باز می‌گشت. با توجه به نوپا بودن این حوزه در بین دیگر فرآیندهای پرسابقه مدیریت منابع انسانی همانند جبران خدمات یا جذب و استخدام، هنوز اجماع نظری قوی در مورد آن وجود نداشت و هر اندیشمندی این موضوع را بر اساس دیدگاه خود تعبیر و تفسیر می‌کرد.

تیم پژوهشی ما مدیریت استعدادها

تیم پژوهشی ما در سال ۱۳۸۷ کار مطالعه روی مدیریت استعدادها و ابعاد مختلف آن را آغاز کرد. در ابتدا صرفاً تصویری کلی از مدیریت استعدادها در ذهن ما وجود داشت که بر اساس آن مدیریت استعدادها را طراحی یک معماری سازمانی جایگزین برای منابع انسانی نخبه و خبره سازمان‌ها می‌پنداشتیم. با مرور زمان و افزایش مطالعات دریافتیم که با فرآیندی پیچیده‌تر مواجه هستیم که الگوی رفتاری متفاوتی نسبت به فرآیندهای سنتی مدیریت منابع انسانی دارد.

برای درک بهتر

برای درک بهتر، می‌توانید مدیریت منابع انسانی را در قالب نگریستن به یک آسمان پر ستاره تصور کنید که اطلاعاتی محدود اما متکثر در مورد رفتار ستارگان در اختیار ما قرار می‌دهد. با استفاده از دانش سنتی نجوم، شما می‌توانید زمان وقوع کسوف و خسوف را پیش‌بینی کنید یا حتی الگوی حرکت سیاره‌ها را در آسمان دنبال کنید. با این حال، وقتی با بهره‌گیری از ستاره‌شناسی نوین توانستیم تمرکز خود را بر بخش‌های خاصی از آسمان قرار دهیم و پدیده‌های سماوی را از نزدیک‌تر مشاهده کنیم، متوجه شدیم که در سیاره سرخ مریخ طوفان‌های بزرگی وجود دارد که هیچگاه متوجه آنها نبوده‌ایم. آنچه به ما قدرت درک بهتر این پدیده‌ها را داده است، نگاه متمرکز و از نزدیکتر است. مدیریت استعدادها به ما اجازه می‌دهد استعدادهای سازمان را از نزدیکتر مورد توجه قرار دهیم و برای آنها برنامه داشته باشیم. این امر از سویی لزوم بازنگری فرآیندهای سنتی مدیریت استعدادها را خاطر نشان می‌شود و از سوی دیگر، فرآیندهای جدیدی را در مدیریت منابع انسانی ایجاد می‌کند.