جریان شناسی حقوق بشر و حقوق شهروندی در ایران جلد دوم
با توجه به ماهیت مباحث حقوق بشر و حقوق شهروندی و ارتباط وثیق آن با سیاست و حکومت، مواضع و اقدامات کنشگران حکومتی و دولتی در مقاطعی از تاریخ سیاسی و حقوقی انقلاب اسلامی از سال ۱۳۵۷ تا سال ۱۴۰۰ مورد بررسی قرار میگیرد: زیرا گفتمان سیاسی، حقوقی و فکری دولتها در جمهوری اسلامی ایران در توسعه یا محدود کردن حقوق بشر و حقوق شهروندی نقش بسیار مهمی داشته و فضای حاکم بر جامعه ایران را به شیوههای مختلف تحت تأثیر خود قرار داده و این فضا بهنوبه خود حوزه و قالب فعالیت کنشگران را در سطوح مختلف دگرگون ساخته است.
ریال 7,500,000
فهرست عناوین
1-1. شرایط داخلی و خارجی مؤثر بر مواضع و اقدامات کنشگران
1-1-1. اقدامات تجزیهطلبانه و تروریستی (1979-1980) (1357-1358)
1-1-2. واقعه سفارت آمریکا و دستگیری جاسوسان آمریکایی (1980) (1358)
1-1-3. اقدامات نظامی ایالات متحده آمریکا در ایران (1981) (1359)
1-1-4. تجاوز نظامی عراق به ایران و آغاز جنگ تحمیلی (1980) (1359)
1-2. مواضع و اقدامات کنشگران حکومتی و دولتی
1-2-1. تأسیس حزب جمهوری اسلامی ایران (1979) (1357)
1-2-2. تشکیل شورای انقلاب (1979) (1357)
1-2-3. تشکیل دولت موقت بازرگان و استعفای وی (1979) (1358-1357)
1-2-4. فرمانهای اولیه امامخمینی (;) برای احترام به حقوق بشر و حقوق شهروندی (1979) (1357)
1-2-5. نخستین مصوبات قانونی شورای انقلاب در زمینه حقوق بشر و شهروندی (1979-1980) (1357-1359)
1-2-6. نخستین نقشآفرینی ایران در کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل (1979) (1357)
1-2-7. تشکیل کمیته امداد امامخمینی (;) (1979) (1357)
1-2-8. همهپرسی ساختار جمهوری اسلامی ایران (1979) (1358)
1-2-9. تدوین و تصویب نخستین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (1979) (1358)
1-2-10. موضعگیریها و اتهامزنیها به ایران در کمیسیون حقوق بشر (1980) (1358)
1-2-11. تشکیل نخستین دوره مجلس شورای اسلامی (1980) (1359)
1-3. جمعبندی و تحلیل رویکرد کلی کنشگران حکومتی و دولتی در این دوره
فصل دوم: دوره دوم: از نخستین سال جنگ تا انتهای جنگ (1981-1988) ــ (1360-1367)
2-1. شرایط داخلی و خارجی مؤثر بر مواضع و اقدامات کنشگران
2-1-1. غائله 14 اسفند و عزل بنیصدر از سمت ریاستجمهوری (1981) (1360)
2-1-2. چالشهای امنیتی داخلی و تشدید اقدامات تروریستی (1981-1982) (1360-1361)
2-1-3. ادامه جنایات جنگی صدام و استمرار فجایع انسانی در جنگ (1982-1987) (1361-1366)
2-2. مواضع و اقدامات کنشگران حکومتی و دولتی
2-2-1. خودداری ایران از عضویت در کمیسیون حقوق بشر (1981) (1361)
2-2-2. ارسال نخستین گزارش رسمی به کمیته حقوق بشر سازمان ملل (1982) (1361)
2-2-3. نخستین قطعنامه کمیسیون حقوق بشر علیه ایران (1982-1983) (1361-1362)
2-2-4. فرمان هشتمادهای امامخمینی (;) برای حمایت از حقوق مردم (1982) (1361)
2-2-5. الحاق ایران به کنوانسیون بینالمللی منع و مجازات جنایت آپارتاید (1985) (1363)
2-2-6. تعیین نخستین نماینده ویژه بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران و قطعنامههای بعدی کمیسیون حقوق بشر (1984-1986) (1363-1365)
2-2-7. تعیین دومین نماینده ویژه برای ایران و قطعنامههای بعدی کمیسیون حقوق بشر (1986-1988) (1365-1368)
2-2-8. انحلال حزب جمهوری اسلامی ایران (1986) (1366)
2-2-9. تشکیل ستاد اجرایی فرمان امامخمینی (;) (1988) (1368)
2-2-10. تحولات و تغییرات در قوانین مرتبط با حقوق بشر و شهروندی
2-3. جمعبندی و تحلیل رویکرد کلی کنشگران حکومتی و دولتی در این دوره
فصل سوم: دوره سوم: پایان جنگ و آغاز دوران سازندگی (1988-1997) ــ (1367-1376)
3-1. شرایط داخلی و خارجی مؤثر بر مواضع و اقدامات کنشگران
3-1-1. حمله غیرانسانی به هواپیمای مسافربری ایران (1988) (1367)
3-1-2. پذیرش قطعنامه 598 از سوی امامخمینی (;) و پایان جنگ (1988) (1367)
3-1-3. حمله منافقان، عملیات مرصاد و اعدام منافقان (1988) (1367)
3-1-4. حادثه تروریستی انفجار بمب در حرم امامرضا (7) (1994) (1373)
3-2. مواضع و اقدامات کنشگران دولتی و حکومتی
3-2-1. بازنگری قانون اساسی و اصلاح ساختارهای سیاسی (1989) (1368)
3-2-2. آغاز دولت سازندگی (دولتهای پنجم و ششم) (1989) (1368)
3-2-3. تمدید مأموریت نماینده ویژه کمیسیون حقوق بشر (1989) (1368)
3-2-4. نخستین و دومین سفر گالیندو پل به ایران (1990-1991) (1368-1369)
3-2-5. فرازونشیبهای تصویب قانون کار (1990) (1369)
3-2-6. راهبری تدوین و تصویب اعلامیه حقوق بشر در اسلام (1990) (1369)
3-2-7. تأسیس اداره حقوق بشر و زنان وزارت امور خارجه (1991) (1370)
3-2-8. سومین سفر گالیندو پل به ایران (1991) (1370)
3-2-9. ارسال دومین گزارش ایران به کمیته حقوق بشر سازمان ملل و قطعنامههای بعدی کمیسیون حقوق بشر (1992-1993) (1371-1372)
3-2-10. حضور رسمی ایران در اجلاس جهانی حقوق بشر (1994) (1372)
3-2-11. الحاق و تصویب کنوانسیون بینالمللی حقوق کودک (1994) (1372)
3-2-12. تأسیس کمیسیون حقوق بشر اسلامی (1994) (1373)
3-2-13. قطعنامههای بعدی مجمع عمومی و کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل (1994-1995) (1373-1374)
3-2-14. حضور رسمی ایران در اجلاس جهانی زن در پکن (1995) (1374)
3-2-15. تعیین سومین نماینده ویژه برای ایران (1995) (1374)
3-2-16. سفر گزارشگران موضوعی به ایران (1995-1996) (1374)
3-2-17. نخستین سفر کاپیتورن به ایران (1996) (1374)
3-2-18. تحولات و تغییرات در قوانین مرتبط با حقوق بشر و شهروندی
3-3. جمعبندی و تحلیل رویکرد کلی کنشگران حکومتی و دولتی در این دوره
فصل چهارم: دوره چهارم: دولتهای هفتم و هشتم (دولت خاتمی یا دوران اصلاحات) (1997-2005) (1376-1384)
4-1. شرایط داخلی و خارجی مؤثر بر اقدامات و مواضع
4-1-1. حوادث کوی دانشگاه تهران (1999) (1378)
4-2. مواضع و اقدامات کنشگران حکومتی و دولتی
4-2-1. گزارش نماینده ویژه و قطعنامههای بعدی کمیسیون حقوق بشر و مجمع عمومی (1997-1998) (1376)
4-2-2. تأسیس هیئت نظارت بر اجرای قانون اساسی (1997) (1376)
4-2-3. قطعنامههای بعدی کمیسیون حقوق بشر و مجمع عمومی سازمان ملل (1997-1999) (1376-1378)
4-2-4. اصلاح ساختار کمیسیون حقوق بشر اسلامی (1997-1999) (1376-1378)
4-2-5. آخرین اجلاس کمیسیون حقوق بشر در قرن 20 و تصویب قطعنامه علیه ایران (1999) (1378)
4-2-6. تشکیل نخستین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا (1999) (1377-1378)
4-2-7. تأسیس کمیته ملی حقوق بشردوستانه (1999) (1378)
4-2-8. پیشنهاد قطعنامههای «حقوق بشر و تنوع فرهنگی» از سوی ایران به مجمع عمومی سازمان ملل (1999-2000) (1378)
4-2-9. تلاش برای الحاق و تصویب کنوانسیون منع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان (2001-2003) (1380-1382)
4-2-10. آخرین قطعنامههای کمیسیون حقوق بشر و توقف صدور قطعنامه جدید (2000-2002) (1379-1381)
4-2-11. تأسیس ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران (2001) (1380)
4-2-12. قطعنامههای بعدی مجمع عمومی سازمان ملل (2003-2004) (13832-1383)
4-2-13. سفر گزارشگران موضوعی به ایران (2003-2005) (1381-1383)
4-2-14. تدوین منشور حقوق و مسئولیتهای زنان در جمهوری اسلامی ایران (2004) (1383)
4-2-15. تحولات و تغییرات در قوانین مرتبط با حقوق بشر و شهروندی
4-3. جمعبندی و تحلیل رویکرد کلی کنشگران حکومتی و دولتی در این دوره
4-3-1. سیاست خارجی و روابط بینالملل
4-3-2. تحولات قضایی و عملکرد قوه قضائیه
4-3-3. تحول در دیگر نهادها و ساختارها
4-3-4. شاخص حاکمیت قانون
4-3-5. حقوق شهروندی، اقشار و اقلیتها
4-3-6. حقوق اقتصادی و اجتماعی
فصل پنجم: دوره پنجم: دولتهای نهم و دهم (دولت احمدینژاد) (2005-2013) (1384-1392)
5-1. شرایط داخلی و خارجی مؤثر بر اقدامات و مواضع
5-1-1. شورشهای جداییطلبانه و انفجار بمب در تهران و اهواز (2005) (1384)
5-1-2. حملات تروریستی جندالله به شرق ایران (2006-2010) (1385-1389)
5-1-3. انتخابات ریاستجمهوری و حوادث بعد از آن (فتنه 88) (2009) (1388)
5-1-4. ترور دانشمندان و فعالان هستهای ایران (2010-2012) (1388-1390)
5-2. مواضع و اقدامات کنشگران حکومتی و دولتی
5-2-1. بازطراحی و ارتقای جایگاه ستاد حقوق بشر (2005) (1384)
5-2-2. قطعنامههای بعدی مجمع عمومی سازمان ملل (2005-2006) (1384-1385)
5-2-3. پرونده هستهای ایران و صدور نخستین قطعنامه شورای امنیت (2006) (1384-1385)
5-2-4. مواضع ایران در زمینه تأسیس شورای حقوق بشر (2006) (1385)
5-2-5. قطعنامهها و تحریمهای بعدی شورای امنیت (2007-2008) (1386-1387)
5-2-6. الحاق و تصویب کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت (2008) (1387)
5-2-7. تأسیس ستاد صیانت از حقوق شهروندی و حریم امنیت عمومی (2008) (1387)
5-2-8. نخستین بررسی دورهای وضعیت حقوق بشر ایران و صدور نخستین قطعنامه در شورای حقوق بشر (2009) (1388)
5-2-9. تغییر مرجع ملی کنوانسیون بینالمللی حقوق کودک (2009) (1388)
5-2-10. قطعنامهها و تحریمهای بعدی شورای امنیت (2009-2010) (1388-1389)
5-2-11. انتخاب گزارشگر ویژه جدید (احمد شهید) و نخستین گزارش او (2011-2012) (1390)
5-2-12. احیای هیئت نظارت بر اجرای قانون اساسی (2012) (1390)
5-2-13. دومین گزارش احمد شهید و قطعنامههای بعدی شورای حقوق بشر (2012-2013) (1391-1392)
5-2-14. تحریمهای گسترده و جدید ایالات متحده آمریکا (2011-2012) (1390-1391)
5-2-16. تحولات و تغییرات در قوانین مرتبط با حقوق بشر و شهروندی
5-3. جمعبندی و تحلیل رویکرد کلی کنشگران حکومتی و دولتی در این دوره
5-3-1. سیاست خارجی و روابط بینالملل
5-3-2. حقوق مدنی و سیاسی
5-3-3. حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی
شناسنامه اثر
| نویسنده |
علی ربیع زاده/ توکل حبیب زاده |
|---|---|
| چاپ |
اول |
| سال نشر |
1404 |
| قطع |
رقعی |
| صفحات |
517 |
| شابك |
986223810558 |
صفحات ما در شبکه های اجتماعی
